Viðar Örn Línberg Steinþórsson

Slæmir Tímar

13. október 2008

Pylsur:
Eitt það ógeðslegasta sem hægt er að leggja sér til munns.
Ég vann í bílalúgu í vinsælli sjoppu í Hafnarfirði í tæplega 6 ár og er algjörlega kominn með ógeð á pylsum, enda líklega búinn að setja á meira en 10.000 pylsur á þessum tíma. Það er nóg að finna lyktina – þá líður mér ílla.
Í gær, sunnudaginn 12. Október, þá var ég á ferðinni með Danna og Þóru og eitthvað þurfti að éta. Klinkið dugaði rétt svo fyrir einn i pullu þannig að það var farið í pylsuvagninn í Laugardal og látið sig hafa það.
Eftir góóóða bið, ca 15 til 20 mín, var búið að afgreiða þessa 2 sem voru á undan okkur. Ég fékk mér tómat, sinnep og steiktan – enda allt annað viðbjóðslegt hor. Bragðið á pylsunni kom mér ekki mikið á óvart, hún var vond.
Kreppan er greinilega skollin á með miklum þunga og lífið verður aldrei eins og það var.